Zaznacz stronę

Abyśmy widzieli  wyraźnie, wpadające do oka promienie światła, powinny skupić się dokładnie na siatkówce, jeśli tak się nie dzieje wtedy mówimy o wadach wzroku

Krótkowzroczność
dużą rolę w krótkowzroczności odgrywa dziedziczność. Wada ta zwykle wzrasta w okresie młodzieżowym aż do 25 roku życia. Jest to wada układu optycznego oka, polegająca na ogniskowaniu równoległych promieni światła przechodzących przez źrenicę przed siatkówką. Obraz przedmiotów odległych jest niewyraźny i zatarty, natomiast przedmioty bliskie (w zależności od stopnia wady) mogą być widziane wyraźnie. Krótkowzroczność korygują soczewki ujemne ()
Nadwzroczność
jest wadą wzroku, w wyniku której utrudnione jest ostre widzenie przedmiotów bliskich. Przyczyną jest zbyt mała głębokość gałki ocznej, w skutek czego promienie świetlne po przejściu przez źrenicę i soczewkę ogniskują się za siatkówkę. Wada ta nasila się wraz z wiekiem lub może ujawniać się w wieku średnim (jako starczowzroczność) wskutek postępującego osłabienia akomodacji oka. Dalekowzroczność korygują soczewki dodatnie (+)
Niezborność oka
powstaje w oku z nieregularną krzywizną rogówki lub soczewki, które kształtem przypominają wycinek piłki do rugby. Promienie świetlne załamywane są wówczas pod różnymi kątami i skupiają się na siatkówce w różnych punktach, co powoduje powstanie nieostrego obrazu. Astygmatyzm oka koryguje się najczęściej torycznymi, czyli sferocylindrycznymi soczewkami okularowymi (sfera, cylinder, oś)
Starczowzroczność
czeka niemal każdego człowieka, ponieważ przed starzeniem organizmu nie ma ucieczki. Ludzie dotychczas cieszący się doskonałym wzrokiem nagle zaczynają mieć problemy z czytaniem i ostrością wzroku przy patrzeniu na rzeczy położone blisko. To efekt starzenia się komórek, z których zbudowana jest soczewka. W młodości jest ona elastyczna i ma zdolność do akomodacji, czyli zmiany kształtu, dzięki czemu otrzymujemy ostry obraz w każdej odległości. Z wiekiem jednak stare komórki zastępowane są nowymi, a same cofają się w głąb oka, tworząc twarde i nieelastyczne jądro. Dodatkowo starzeją się i tracą elastyczność mięśnie i wiązadła, które są odpowiedzialne za akomodację. W efekcie po 40 roku życia oko staje się twarde i traci właśnie zdolność do akomodacji. Taki stan nazywamy również presbiopią.
Najczęściej występujące choroby oka to
Jaskra
powoduje podwyższenie ciśnienia panującego wewnątrz gałki ocznej w wyniku utraty zdolności do jego prawidłowej regulacji. Niebezpieczeństwo polega na tym, że pacjenci nic nie czują i nie zdają sobie sprawy z tego, że mają jaskrę, aż jest już za późno. Można powiedzieć, że Twoje oko bez przerwy znajduje się pod ciśnieniem, i ciśnienie to wzrasta bardzo powoli, przez co nie jesteśmy w stanie tego zauważyć. Mimo iż jaskra jest jedną z najlepiej poznanych chorób oczu, to nadaj pozostaje jedną z najbardziej niebezpiecznych. Dlatego właśnie jej wczesne wykrycie ma tak wielkie znaczenie dla zapobiegania utraty wzroku. Nieleczona jaskra prowadzi do ślepoty wskutek degeneracji nerwu wzrokowego, do czego dochodzi w wyniku uciskania nerwu przez wysokie ciśnienie wewnątrz oka. Leczenie jaskry we wczesnych stadiach polega na stosowaniu kropli do oczu. W zaawansowanych przypadkach konieczne jest leczenie laserem,  a w najcięższych leczenie chirurgiczne. Pamiętać trzeba, że raz uszkodzony nerw nie ulega regeneracji. Jednak zdrowe nerwy można chronić.
Zaćma (Katarakta)
znajdująca się w oku soczewka z wiekiem ulega zmętnieniu. U niektórych osób, wyniku predyspozycji genetycznych, zaćma może pojawić się już w młodym wieku. Zaćma jest zupełnie normalnym procesem o charakterze postępującym, który prędzej czy później czeka każdego z nas. Osoby, u których rozwija się zaćma, stwierdzają u siebie przymglenie widzenia, zauważają, że oślepia ich światło w nocy i odczuwają dyskomfort w prowadzeniu samochodu.W takich przypadkach konieczne jest usunięcie soczewki ocznej i zastąpienie jej syntetyczną soczewką wykonaną z tworzywa sztucznego. Operacje zaćmy są jedynymi z najczęściej wykonywanych zabiegów na świecie. Warto wiedzieć, że promieniowanie ultrafioletowe UV przyspiesza rozwój zaćmy. Dlatego tak duże znaczenie ma ochrona oczu filtrami UV w okularach i soczewkach kontaktowych. Pamiętać trzeba jednak o tym, że zamglone widzenie nie jest powodowane wyłącznie zmętnieniem soczewki ocznej.
Zapalenie spojówek
najczęściej rozwija się w wyniku infekcji wirusowej lub bakteryjnej. Objawy ostrego zapalenia zaczynają się do zaczerwienienia i pieczenia spojówek, które po obudzeniu są często sklejone wydzieliną. W przebiegu wirusowego zapalenia wydzielina jest wodnista, a przy bakteryjnej ropna. Czasem towarzyszy temu światłowstręt. Leczenie ostrego wirusowego zapalenia spojówek polega na częstym przemywaniu oczu jałową solą fizjologiczną w celu usuwania wydzieliny. Jeśli przekrwienie spojówek jest znaczne i towarzyszy mu silny dyskomfort można zakraplać oczy kilka razy dziennie dostępnymi w aptece bez recepty kroplami z lekiem odkurzającym naczynia krwionośne. W przypadku podejrzenia zakażenia bakteryjnego spojówek konieczne jest zastosowanie kropli z antybiotykiem lub sulfonamidem. Kurację taką może zalecić tylko lekarz, dlatego jeśli po 1-2 dniach samo leczenia nie ma poprawy, konieczna jest wizyta u okulisty.